Det er ein sak som har undra meg lenge når det gjeld musikk: vibrato. Kvifor?
Det vert sagt at det gjer songen finare. Det er jo ikkje heilt enkelt å vurdera sjølv, sidan det er såpass uvanleg med daglegmusikk utan denslags. Heldigvis hender det at ein songar (evt. songarinne) syng ein lang tone som startar utan vibrato, men glir over i det. Det er ein fin effekt, men understreker samtidig at songaren berre brukar halve effektspektrumet når han så sjeldan vågar seg til å synga utan, og aldri torer å synga meir enn ein halvnote utan.
At eg utfrå det omtalte lite tilgjengelege datamaterialet synest sin vibrato er finare enn con vibrato er vel klarlagt no.
Av og til høyrest vibrato berre ut som ei krykke songarar brukar for å skjula at dei ikkje kan halda ein tone. Å bruka omtalte overgang ofte forsterkar denne effekten. Eg har inntrykk av at instrumentalistar er flinkare til måtehald, så det vert ikkje plagsamt mykje av det i t.d. instrumentaldjæz slik det gjerne vert i synginga.
Eg har visst klart å skaffa meg ein slik, i eit anfall av feriepengar. Kva ein så lite kyndig spelemann som meg skal med alle desse instrumenta er uvisst.
Eg kjøpte dingsen frå Hanson Music, som kanskje er meir kjent som klarinettmakar. Ut frå min ringe forstand er det eit brukande horn, og svært rimeleg til veggpryd ikkje å vera. Leveringa til Svalbard gjekk på nokonlunde vanleg vis. DHL lova levering innan to dagar og brukte ni, men det er ganske vanleg at dei som lovar over natta-levering ikkje tek omsyn til vegstandarden frå Nordkapp til Sørkapp i tidsestimatet sitt, så det legg eg lite vekt på. At SAS Cargo, som tok seg av Gardermoen-Longyear-biten, tolka «dør-til-dør» som «hentast på flyplassen» er ei litt anna sak.
Var på fylla i Göteborg i helga. Det var rekti fint. Chalmers Barockensemble hadde femtiårsjubileum med jubileumskonsert. Kanonkonsert, grabbar! Nesten synd at Oslofilharmonien ikkje har innsett porselenets musikalske potensial.
Når låtskrivarar blar for lenge i Aschehougs store nødrimordbok kan det skje tullete ting. Ein klassikar er å pressa inn for lange ord i teksten, slik at når tullingen syng det må han ta ein snarveg eller tre, og vips syng han noko heilt anna. Ta til dømes ei møklåt som har gått på radio sørgeleg lenge, med dette i refrenget:
Alle kvinner, alle menn,
om du er finne eller om du er venn…
Went to the Rammstein concert yesterday. Damnation, good show. You know it’s going to be good when the vocalist comes on stage with a flame thrower strapped to each arm. Lots of head-banging music, lots of fireworks. I’d say the newer stuff is better music, the older stuff rocks harder. I liked their earlier albums.
Var på Operaballet på laurdag. Det var stas. Slitsamt, men eg fekk vist fram min vakre Sunnhordlandsbunad og mine fråverande dansekunnskapar. Undrast om eg er her neste gong.
Premieren på showbiz gjekk jo riktig bra. Litt uflaks her og der, men me som sat i grava hadde det i alle fall gøy. Og ny forestilling (siste!) i kveld.
Det kan ikkje stå bra til med musikarmiljøet i Oslo når Studentteatret ber meg om å spela fele på Showbiz .
Viss du såg veldig godt etter på slutten av Team Antonsen i går, så såg du kanskje at eg stod litt bak til venstre og spelte klarinett. Men det skal litt fantasi til for å sjå det. Heldigvis har rikskringkastingen nett-televisjon.
