Turistane mine har reist ned igjen. Eg har vondt i kontoen. Snøen har byrja å smelta.
Det finst noko som heiter geotagging. Det betyr at du legg inn info i eit bilete om kor du var då du tok det. Så kan du t.d. få fotosamlingsprogrammet ditt eller web-galleriet ditt (jadå, eg veit) til å lenkja automatisk til t.d. Google Maps. (At dei har elendig Svalbard-dekning ser eg vekk frå akkurat no.)
Dette kan gjerast manuelt, eller ved hjelp av ein GPS. GPS er sjølvsagt enklast, men det er eit par ting å passa på, i alle fall viss du har ein Garmin GPSMAP 60CSx. Denne er nemleg så viseleg innretta at han ikkje berre automatisk lagrar alle stader du har vore (med GPSen slått på) heilt til sporminnet går fullt, men han er også så smart at når du lagrar sporet ditt for å ta betre vare på det, så krympar han det ved å ta vekk punkt der du har gått i rett linje eller gått sakte, slik at sporet ikkje tek opp stor plass. Og for å vera ekstra lur så filtrerer dingsen vekk uvesentleg info så som høgde over havet og klokkeslett.
Utan klokkeslettet er det ikkje mogleg å kopla fotografi med GPS-sporet. Takk skal de faen meg ha.
Løysinga er ei av:
- Last ned den aktive (og dermed ufiltrerte) sporloggen før du lagrar på GPSen, og bruk denne i geotagging-programmet ditt.
- Bruk funksjonen som i alle fall min GPS har, og sikkert eit par andre av dei nyare Garmin-modellane har, som er at han lagrar GPS-sporet kontinuerleg til minnekortet i tillegg til den vanlege sporloggen. Dermed har du ein separat sporkopi som GPSen ikkje gjer noko meir med.
Eit veldig fint Mac-program til å leggja inn GPS-info i fotografi er GPSPhotoLinker (gratis, lukka kjeldekode). Det kan lasta ned spor frå GPSen sjølv, og kan skriva til RAW-filer (risikabelt, men fint). Eg veit ikkje heilt kva som finst til Windows eller Linux, sidan eg ikkje har leita.
It is hereby my opinion that the CD-RW format is a scam. If you’re careful, you might get four, five uses ut of your disk before it’s a coaster.
Then again, the writable CD has always been a miserable failure. It’s ridicolously inconvenient and troublesome to write data to a CD-R and CD-RW. Yes, there is a standard called Mount Rainier that allows using a CD like a floppy. It’s been universally supported in hardware for well over two years now. How about making operating systems that can use it?
Bored? Suicidal? Blast some CDs!
White lab coat and van de Graaff hair not required, nor Igor, but they won’t hurt.
Litt ambisiøst, kanskje. Men dette her er jo heller ingen dårleg start.
Så har eg omcider skrudd i den nye kjølevifta i vladimir. Dermed bråkar maskinen mindre, både fordi vifta er større og dermed ikkje treng å snurra så fort, og fordi lageret er i orden, og dermed ikkje tek til å bråka verre enn høgtalarane mine sånn no og då. Jo, og så er CPU-temperaturen rundt 20 K lågare no.
Medan eg var i gong, kjøpte eg USB2-kontrollør som ser ut til å funka, sjølv om kortlesaren slit litt med den delen. Og eit billeg Radeon 9200-kort. Hurra, 3D i Linux funkar, 3D i Windows er betre. Men underleg er det, når eg slår på så påstår fyrst biosen at det ikkje er skjermkort i maskinen, men etter nokre trykk på o magiske reset-knapp så virkar det pledtfridt, bortsett frå at skjermfrekvensen i Windows er for låg på skrivebordet. Kanskje det ville hjelpt viss eg kopla ut det integrerte skjermkortet på mammabrettet endå litt meir.
Lurer på om det blir fint å ha kortlesar på maskinen. No har eg kjøpt, i alle fall. Ikkje så veldig dyrt.
Girvekslararmen framme på sykkelen min har visst bøyd seg, slik at kjeda ikkje er heilt samarbeidande når eg vil til fyrste gir. Drgitt. Klarar ikkje fiksa det sjølv heller. Må eg på verkstad igjen, altså.
Hvem kan fikse foruten teip,
hvem kan skru uten skrujern,
hvem kan rive ned veggen sin
uten å fyre med den?
Trådlaust nett kan vera mykje mas å få til å virka i frie og dermed ikkje støtta operativsystem, men når det etter mykje strev og mas endeleg virkar så er det veldig kjekt. Hadde vore endå betre om kontoret mitt faktisk hadde hatt trådlaust nett, men det er ikkje så verst å kunna sitja og lesa Sluggy Freelance på forelesing heller.
Kjøpte ny CPU-vifte til vladimir, sidan den han hadde har vore bråkete leenge, så bråkete at det er plagsamt om natta. Dårleg lager. Testa ein hypotese om at det kunne vera rusk i lageret, og satte støvsugaren inntil litt. Det vart litt mindre bråk, og i tillegg så starta ikkje lenger vifta nødvendigvis utan eit par bestemte dunk i toppen av boksen når boksen (eit miditårn) låg på sida slik at hovudkortet var i taket med vifta hengande ned. Det er jo litt dumt, men eg vart heldigvis berga av auto-av-funksjonen den gongen eg oppdaga det ved at maskinen poff stoppa, og då eg skrudde på att, var CPU-en den anstendige kokeplatetemperatur 93 ˚C. Men han overlevde faktisk det.
Så i dag var eg innom rånebutikken i Møllergata og kjøpte ei CPU-vifte med ribbe og slikt. Dingsen var då jævleg mykje større enn den gamle. Sånn passe stillegåande påstår ho sjølvsagt også at ho er, men så lenge lageret ikkje jamrar skal eg ikkje klaga. Viss eg berre får dingsen inni. Denne er meint å kjøla langt kraftigare varmeelement enn ein gamal AMD Moron 750 MHz, og er, som sagt, diiger. Fokken svær, mann.
Went to this warehouse and bought some stuff I needed, like new summer tyres for the bike and brake shoes for same. And some things I can pretend to need, like a toolbox and a sorting box. And, of course, a couple of things that I can claim, with complete and utter conviction, are Very Useful And Handy To Have, but which I have no need for just now, nor soon, like a magnet on a stick and a nifty little multimeter. Not expensive, either. If it was, I couldn’t have impulsed it, could I. 88 kr for a manual-range thing which goes beep and has these needle-probes you can poke people with. Low-budget geek thingy. And magnets on sticks. Telescope sticks. Concealed magnets, disguised as pens. Must have. Quick, pretend they’re useful. My precious!
